Reacties

Bent u professional in de jeugdsector? Dan stellen wij uw reactie op dit dossier bijzonder op prijs. Uw aanvulling of opmerking kan uw collega’s van dienst zijn of leiden tot aanpassing van de inhoud van dit dossier.

Reageer op het dossier Multiprobleemgezinnen.

Bent u geen professional maar heeft u wel een vraag?

3 november 2010, ingezonden door Mariska van der Steege, Senior medewerker Nederlands Jeugdinstituut

Dag Chris, dank voor je reactie! Het is goed om te lezen dat jullie ervaring is dat ook in multiprobleemgezinnen vooruitgang te boeken valt en het dus niet alleen maar hopeloos is. Verder valt het me op dat jullie met deze hulp een deel van de problematiek in deze gezinnen aanpakken. Dat bedoel ik in positieve zin, ook in deze gezinnen kan je iets bereiken door een deelprobleem aan te pakken en hoeven niet alle problemen in één keer aangepakt te worden.

26 oktober 2010, ingezonden door Chris de Rooy, projectleider MeCuMa

Ik ondersteun van harte uw visie met betrekking tot de interveniërende aanpak in multiproblemgezinnen. Ook de trainsters binnen ons bedrijf zijn actief binnen deze gezinnen en begeleiden en ondersteunen ouders bij de zowel educatieve als opvoedkundige aandacht voor hun kinderen. Met name doen ze allerlei spelletjes met de ouders en leren ze de ouders hoe ze met hun kinderen moeten omgaan. De doelstelling is om de peuters zo snel mogelijk naar de peuterspeelzaal te laten gaan en ook daar de leidsters met de ouders een goede begeleiding te geven. Zelfs als deze kinderen naar het primair onderwijs gaan vindt er nog begeleiding plaats. De begeleiding is intensief, meermalen per week, een soort buddy-hulp. Het is vaak een zaak van lange adem! Wij geloven er in, de resultaten zijn verbluffend te noemen. Door een goede houding laat je de ouders zien, dat je in de resultaten gelooft. De ouders zien dat hun kinderen zich goed ontwikkelen en goed kunnen omgaan met hun leeftijdgenoten.

6 juli 2010, ingezonden door Mariska van der Steege , Senior medewerker NJi

Dit kennisdossier laat ook zien dat multiprobleemgezinnen vragen om langdurige ondersteuning, vaak in de vorm van zorgcoördinatie of ondersteuning bij allerlei praktische problemen. Dat neemt niet weg dat sommige problemen in deze gezinnen om de inzet van een gerichte interventie vragen. Ook deze ouders valt bijvoorbeeld te leren hoe ze hun kind kunnen belonen, ander gedrag kunnen leren en toezicht kunnen houden. Feitelijk is langdurige 'stut en steun' van deze gezinnen nodig in combinatie met interventies bij specifieke problematiek. In het huidige stelsel van de jeugdzorg is het inderdaad lastig gezinnen langdurig te ondersteunen, in het CJG lijkt in ieder geval coördinatie van zorg een plek te krijgen.

1 juli 2010, ingezonden door René Koek, coordinator begeleiding/ambulant begeleider Allerzorg NOP/Friesland

Wat is het effect op middellange en langere termijn. In de periode dat ouders hulp krijgen/vragen maken kinderen verschillende ontwikkelingsstadia door die een eigen reactie van de omgeving vragen. Ouders/gezinnen kunnen vaardig raken in de periode van hulpverlening en met een relatie naar de ontwikkelingsfase waar het kind zich op dat moment in bevindt. Echter met het idee dat elke fase weer nieuwe vaardigheden van ouders vraagt lijkt het mij dan belangrijk dat je deze gezinnen langdurig zou moeten monitoren en begeleiden. De beperkingen in tijd die zijn opgelegd aan de jeugdhulpverlening als het gaat om behandeling/begeleiding werken hierop remmend. Ik denk dat de programma's van de jeugdhulpverlening een langdurig laagdrempelig vervolg nodig hebben.

26 augustus 2009, ingezonden door Lex Janssen,

Ghesquiere (België) voegt n.a.v. onderzoek naar mp-gezinnen (1993?) nog een belangrijk aspect aan de definitie van MPG toe, nl. dat over de hulpverlener. De hulpverlener die in zijn hart eigenlijk niet gelooft in de oplossing en daarmee deel uitmaakt van het probleem van het gezin. De 'echte' mp-gezinnen in deze zin worden in een regio, wijk, buurt door de meeste hulpverleners wel gekend (dus ook door hulpverleners uit verschillende organisaties). De neiging is dan "oh nee, laat dit gezin even niet bij mij aankloppen".